zondag 10 juni 2012

De waarheid over Shiba Inus


Dit is Jaro. Jaro is een Shiba Inu. Wanneer we over straat lopen, word ik elke vijfenhalve minuut aangesproken. (record op #picnicthestreet: om de anderhalve minuut) Of hij een vos is. Of hij nog groter wordt. Of hij braaf is. Dat hij écht wel op een vos lijkt, mag ik er eens aankomen, en nog zacht ook, precies een knuffel, ik wil er ook zo één.

Dat denk je. Je ziet een geweldig mooie (het mag gezegd), schuchtere en toch dartele hond. Tuurlijk wil je die ook wel. En hij kan pootje geven. Als hij iets ziet dat hij wilt, tenminste. Als jij niks vasthoudt dat hem interesseert, mag je op je hoofd gaan staan.

Want dit is de waarheid achter de Shiba Inu: hij is koppig, onafhankelijk en zou zijn jagersinstinct nog van een klif volgen eerder dan naar jouw geroep te luisteren. En hij is zo dominant als de pest. Eigenlijk vat deze hilarische blogpost het allemaal perfect samen: Shibas springen weg als je in de buurt komt, zouden een put graven in een bloempot en hebben voortdurend nieuwe prikkels nodig. Ze zijn onafhankelijk en stressgevoelig. Zo heeft Jaro al meermaals de trein, de straat en de tapijten van gastheren en -vrouwen ondergekotst.

Een Shiba opvoeden is dus een ondankbare taak. Hij lijkt je alleen nodig te hebben om mee te gaan wandelen, maar heeft op dat moment lak aan het feit dat jij aan het andere eind van de leiband hangt. Het liefst van al zou hij je omver trekken. Wat met mijn wankele knie niet eens zo heel moeilijk is. Ik probeer de dingen op zijn Cesar Millans aan te pakken, maar meestal zonder succes. Te weinig baard, denk ik. 

En toch zou ik Jaro niet kunnen missen. Hij is precies wat ik nodig heb; hij daagt me uit en brengt me in contact met mensen die ik anders gewoon voorbij zou lopen. Ik ben niet zo goed in contact leggen, maar Jaro maakt dat heel gemakkelijk voor me. Ook laat hij me niet toe om te zwelgen in knuffeligheid. Een hond met een aanhankelijk karakter zou ik doodknijpen. Jaro geeft me die kans amper, en dat is een goede zaak. En wanneer hij te koppig is en ik hem kotsbeu ben, neem ik hem gewoon mee naar buiten. Want elke keer dat iemand zegt dat hij zooo'n mooie hond is, wipt mijn moederhart haast uit haar kas van trots.


13 opmerkingen:

Gloria zei

Ik ben eigenlijk ook al een tijdje aan het denken over een Shiba. Veel mensen nemen hem inderdaad alleen maar omdat hij "zo schattig" is, maar zijn eigenzinnig karakter doet me wel iets. Het mag gewoon geen schoothondje zijn. Ik heb enkel schrik dat hij misschien té onafhankelijk zou zijn en ik er te weinig vriendschap van zou krijgen. Mag ik misschien vragen waar je die van jou gekocht hebt?

Gloria zei

Ik ben eigenlijk ook al een tijdje aan het denken over een Shiba. Veel mensen nemen hem inderdaad alleen maar omdat hij "zo schattig" is, maar zijn eigenzinnig karakter doet me wel iets. Het mag gewoon geen schoothondje zijn. Ik heb enkel schrik dat hij misschien té onafhankelijk zou zijn en ik er te weinig vriendschap van zou krijgen. Mag ik misschien vragen waar je die van jou gekocht hebt?

Veerle zei

Hallo Gloria,

Toen ik beslist had om een hond te kopen, heb ik de karakters van verschillende honden vergeleken. Ik kon in mijn appartement geen grote hond houden, wat ik eigenlijk liever wilde, en ik wilde ook geen schoothond. Ik heb lang getwijfeld tussen een Cocker en een Shiba. Ik heb uiteindelijk voor de Shiba gekozen omdat die goed alleen kunnen zijn. Een Cocker is heel afhankelijk, en ik zou het niet over mijn hart krijgen om die alleen te laten, wetende dat die dan ongelukkig is. Een Shiba trekt zich daar weinig van aan, maar heeft wel veel meer beweging nodig dan een Cocker.

De bedenking die je maakt over vriendschap, klopt. Het zou overdreven zijn om te zeggen dat je die totaal niet krijgt, maar het is maar heel sporadisch. Elke hond is ook weer anders, natuurlijk, maar Jaro trekt zich echt bijna niks van mij aan. Ik heb wel gehoord dat andere Shiba's dat wel doen, dus misschien is Jaro een heel extreem geval. Maar je bereid je best voor op een eigenzinnige hond, anders zou je weleens bedrogen kunnen uitkomen.

Bij de Woefkesranch in Putte hebben ze mooie en gezonde Shiba's: http://www.woefkesranch.be/shiba_inu.php Succes ermee!

Anna zei

Ik wil hier toch even op inhaken ondanks dat het al een iets ouder bericht is.

Wij hebben sinds maart een Shiba Inu (teefje) en moet zeggen dat ze alles is wat wij hadden verwacht:
- eigenwijs
- koppig
- onafhankelijk
- op momenten erg aanhankelijk
- luistert op zich goed maar wel wanneer het haar uitkomt.

Tevens is er een link gegeven naar Woefkesranch daar wil ik toch graag duidelijk op zeggen dat ik daar absoluut mijn hond nooit niet vandaan zal halen aangezien het broodfokkers zijn. Tik Woefkesranch maar op Google in dan krijg je genoeg resultaten over hun.

http://www.google.nl/search?q=woefkesranch+ervaringen&aq=0&oq=woefkesranch+&sugexp=chrome,mod=0&sourceid=chrome&ie=UTF-8

Als je echt een goede gezonde Shiba Inu pup aan zou willen schaffen kun je beter deze website gebruiken:

http://www.akitaclub.nl/

Hier staan fokkers die volgens de regels fokken en waar je ook 100% gegarandeerd een gezonde pup ontvangt.

Ik hoop dat u deze informatie tot uw hart neem aangezien een Shiba een ras apart is. Niet goed gefokt kan(!!) tot problemen lijden. Het is een moeilijk maar super ras dat kan ik wel zeggen :)

Groetjes,
Anna

kath zei

beste mensen,
een hond is geen ding, ok. waarom kan je er dan een aanschaffen wanneer je maar wil ?
1 je kiest een ras en je leest over het karakter
2 je kiest een fokker of een gezin die een nest gaat hebben en kijkt hoe de honden in het echt zijn
3 je 'bestelt' een pup, richt je huis in en weken later kan je voor de eerste keer gaan kijken naar je pup, weken later neem je hem mee naar huis...en gaat naar een hondenschool!
veel plezeir gegarandeert!!

kath zei

m.a.w
geen broodfokkers die alle soorten handen hebben en waar je geen volwassen hond te zien krijgt, laat staan dat die in een gezinssituatie leeft.

plezier gegarandeerd (met een d dus, sorry)!

Anoniem zei

En honden met een o ;-)

Anoniem zei

Een shiba is een hond die van de wolf afstamt en niet blaft maar huilt als een wolf. Ze leven het liefst in roedels dos als je ze wilt kun je er beter 3 of 4 aankopen. Ze werden in Japan gebruikt voor de jacht op klein wilt. Een echte shiba is te herkennen aan zijn gekrulde staart de schofthoogte is 37 cm zijn speelsheid en zijn gehuil inplaats van geblaf het zijn lieve honden, maar sommigen raken van streek als er plotseling veranderingen optreden .Bijzonder is ren witte shiba. ik zelf heb het geluk gehad om met een roedel shibas uit te laten waarvan er twee wit waren wat vooral veel aandacht trok van Japanse toeristen. De shibas waren van een goede vriendin uit Emmen.

Jan van Raalte

Anoniem zei

Een echte schiba is een schiba met een erkende stamboom van een erkende fokker.
Schiba's zonder stamboom, van broodfokkers, zijn straathonden.

Marisa zei

Fantastisch gewoon hoe jij een shiba inu beschrijft, het klopt gewoon zo ongelofelijk hard, het verwoord perfect hoe onze shiba inu zich gedraagd.

Marleen zei

Stamboom is niet altijd een garantie van schoonheid en gezondheid.
Woefkesranch is een erkend Belgisch fokker van Shiba Inu pups,
wij verkopen onze hondjes met 2 jaar garantie !
Onze Shiba's zijn bij ons geboren,
u kan ze bij hun mama kiezen,
en u kan kennis maken met de papa .
Wij doen het inderdaad als job , net zoals een dierenarts voor zijn job hondjes verzorgt :-)
Lees de mailtjes van onze klanten via:
http://klantentevredenheid.woefkesranch.be/woefkesranch/shiba-inu/
en
bekijk onze gezonde pupjes via:
http://www.woefkesranch.be/pups-te-koop/shiba-inu
Van harte welkom in onze Shiba Ranch - tel 015/755 942

Shiba inu pup zei

Wat een hartstikke herkenbaar artikel. Ik kwam in mijn zoektocht naar informatie over dit ras op je blog artikel terecht. Wij overwegen een nieuwe shiba inu pup te adopteren, maar twijfelen nog wat. ik vermoed dat we uiteindelijk toch ons hart zullen volgen. Het is een heel koppig, maar fijn ras.

Anoniem zei

Wij hebben ons ook een shiba aangeschaft en waren bewust van hun karakter, we hebben hem al pootje,lig en rollen kunnen aanleren. Hij luisterd over het algemeen goed naar zijn naam maar soms kan hij enorm koppig zijn als we gaan wandelen, dan wilt hij soms niet mee en gaat hij gewoon zitten of liggen. Nu begint hij soms wat raar te doen tijdens het wandelen. Wanneee we bijna thuis zijn wilt hij opeens niet meer mee.. heel lastig want we weten niet waarom.. nu mijn vriend was er daarnet mee buiten geweest en vond dat hij wat lang weg bleef.. nu was hij blijkbaar ontsnapt uit zijn leiband! En ja hij was gaan lopen.. na een paar straten erachter te hebben gelopen heeft mijn vriend hem doen kunnen luisteren en heeft hij hem terug aan de leiband kunnen doen maar het had slechter kunnen aflopen! Ik hoop dat we hier snel een oplossing kunnen voor vinden dat hij luisterd als hij weg loopt of ontsnapt..