woensdag 11 maart 2009

De trein (2)

Zij zat schuin voor, hij naast mij. Zij was redelijk gezet, droeg haar haar in een slordige staart en keek strijdlustig door de vuile ruit. Hij was normaal gebouwd, had een hip kapsel en liet zijn ring rondjes draaien om zijn vinger. Hij legde zijn hand op haar omvangrijke dij. Zij ging in de aanval.

Hij vond dat ze overdreven reageerde, zij verweet hem zijn emotieloosheid. Hij suste dat ze het zich niet zo moest aantrekken, zij benadrukte dat ze niet over zich heen liet lopen door dat kreng. Hij vroeg waarom ze zich zo bedreigd voelde, terwijl daar helemaal geen reden toe was. Zij wees hem erop dat hij die trut anders ook wel knap had gevonden toen hij haar vorige week had ontmoet. Hij herinnerde haar eraan dat hij niet op graatmagere types viel. Zij snoof, niet overtuigd. Hij stelde voor dat ze zich, als ze zich zo voorbijgestoken voelde, zou bijscholen. Ook al zou dat moeite vergen. Hoezo moeite? Hij had haar altijd al dom gevonden, was het niet?

Hoewel ik me zeer bewust was van het feit dat ik in oorlogsgebied was terechtgekomen, kon ik een glimlach amper onderdrukken. Het deed deugd om te beseffen dat ik niet de enige over-emotionele vrouw ter wereld ben. En dat discussies precies om die reden altijd weer vierkant draaien.

Zijn handen hingen enkele seconden radeloos in de lucht en vielen tenslotte neer in zijn schoot. Haar ogen keken woedend uit het raam, haar kaken stijf opeen geklemd. De mensen in de wagon keken onwennig om zich heen. Niet om wat ze gehoord hadden, maar omdat het, nu de stilte viel, duidelijk werd dat ze meegeluisterd hadden.

Enkele minuten verstreken. Haar kaken ontspanden zich, zijn handen zochten naar woorden. Maar het bleef stil. Ik keek wijselijk de andere kant uit.

Een stem maakte duidelijk dat we het volgende station naderden. Zij ritste haar jas dicht en friemelde even aan de zoom. Hij raapte zijn moed bij elkaar en keek haar aan. Zij deed alsof ze zijn ogen niet zag en stond op. Achter elkaar liepen ze naar de deur. De trein remde en stopte. Zwijgend stapten ze uit. Onderweg naar de trap die de perrons met elkaar verbond, reikte hij naar haar hand. En zij gaf hem die. De vrouwen om me heen haalden opgelucht adem en schoven bij het raam vandaan. Ik glimlachte.

10 opmerkingen:

Nadia Norden zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Nadia Norden zei

Liefste mooie Veerle♥
“De trein nemen is altijd een beetje reizen”, maar dat weet je ook zonder mij:D
Ik droom ervan dat je in de trein (jawel, deze die mij van Antwerpen naar Lembeek brengt) tegenover mij zit (zalig) en mij daarop in een van je wonderbare treinverhalen zult vereeuwigen.
Veel liefs, xxx
Jouw Nadia

Deze keer goede keer "Now is mine"

Nadia Norden zei

Lieftallige mooie Veerle♥
Je hebt me geïnspireerd, kijk eens in de Layout van mijn Blog!
Ik ga ook je boek “Misschien moet ik non worden” voor onze vriendinnen aanprijzen.
Sœur Sourire :)
Veel liefs, xxx
van je vriendin Nadia

Anoniem zei

Hoi,

waauw. voila. kort en krachtig meer valt er ook niet over te zeggen. Dit stukje het stukje over het tankstation zijn twee leuke teksten.

Hopelijk komt er gauw meer.

Veerle zei

Dag Nadia,

Heel leuk dat je layout veranderd is! Bedankt :)

Bedankt ook voor de reclame, dat is heel lief!

Groetjes,

(non) Veerle

Veerle zei

Bedankt, anoniem :)

Nadia Norden zei

Liefste mooie Veerle♥
De publiciteit is nu intussen in ‘Politiek en Cultuur’ zichtbaar. Een ‘reactie’ van Veerle Goossens in deze blog zou een hele eer zijn.
Veel liefs, xxx
Je vriendin
Nadia

Nadia Norden zei

Lieftallige mooie Veerle♥,
Twee literaire ontdekkingen:
Charlotte ROCHE “Feuchtgebiete” Debütroman (Nederlands: ‘Vochtige plekken)!
En
ENIGMA NIKKI’s BLOG http://nietsiswathetlijktookditniet.blogspot.com (waar je ook mij een beetje terug zal vinden:D ) Word je ook volgster bij deze getalenteerde literaire schoonheid?
Kan je geen kortverhaal schrijven over pas overleden Vlaamse actrice Jenny TANGHE? Wwaarmee we dan weer in de omgeving van de Nonnekes ofte Masoeurkes geraken! :)
Veel liefs, xxx
Jouw (non) Nadia

argentinito zei

muy bueno!

Anoniem zei

Bedankt voor een interessante blog