zaterdag 7 februari 2009

Het tankstation


Het is gebeurd. De vernedering der vernederingen. De pijnlijkste der falingen, de ridicuulste der mislukkingen. Ik ben geflopt op macho-territorium. Al eenentwintig jaar ben ik bedreven in het ontwijken van deze plaatsen des onheil. Tot op de dag van vandaag ben ik daar altijd in geslaagd. Maar iemand heeft beslist dat het niet kon blijven duren.

Natuurlijk, het is al een paar keer kantje boord geweest. Zoals die keer dat ik geen mannelijk gezelschap bij de hand had om een drankje te bestellen. Wat doet een mens dan. Zijn stoute schoenen aantrekken en zelf aan de toog gaan staan. En de onvermijdelijke macho die daar gestationeerd staat proberen overbluffen. Of in mijn geval tien minuten stijlvol wachten tot iemand me ziet staan zonder dat ik me moet verlagen tot half over de toog hangend mijn bestelling brullen. De toog kan ik nog aan. Het tankstation werd daarentegen mijn ondergang.

Al zolang ik me kan herinneren, vind ik tankstations de meest uitgesproken macho-gebieden ter wereld. Auto’s zijn sowieso een mannenzaak. Niemand die dat betwist. Maar het gaat verder dan dat. Mannen die hun auto staan vol te tanken zijn ronduit intimiderend. Als de auto de egoboost is, is de tankslang het fallussymbool. En zelfs al gaat het om een wrak van een auto, dan nog is het voltanken ervan het reinste machtsvertoon. Slangen en gaatjes, meer heeft een man niet nodig om zichzelf bevestigd te zien.

Logischerwijs zou het voltanken van een auto de perfecte mogelijkheid kunnen zijn om je als vrouw op dezelfde hoogte te plaatsen als de man. Maar dat is het niet. Een vrouw met een slang, dat klopt gewoon niet. Bijgevolg wordt een vrouw in een tankstation gescreend als een hoer op café. Eén foute beweging, en de hele macho-gemeenschap weet weer waar ze voor staat. Met hun slangen. En laat mij nu die foute beweging gemaakt hebben. Schoonheidfoutjes als de dop vergeten dichtdoen voor je wegrijdt zijn pijnlijk, maar jezelf onder de benzine spuiten betekent je ondergang. Druipend van het vocht ben ik afgedropen, zonder een druppel in mijn tank.

Bij deze staat het vast: ik zet nooit nog een voet op macho-terrein. Emancipatie kan me gestolen worden. Ik de strijk, hij de tank. Zo simpel is het. In afwachting kan ik beweren druipende seks met een stoere garagist te hebben gehad. Want benzine, dat stinkt.

4 opmerkingen:

Nadia Norden zei

Dag zeer mooie Veerle,
Ik heb echt intens genoten van je verhalen! Misschien zal mijn blog een inspiratiebron zijn voor nog meer verhalen. Bezoek me en laat zeker een reactie achter, dat doet altijd plezier.
Veel liefs,
Nadia

Nadia NORDEN's Blog:
http://politiekencultuur.blogspot.com

ria zei

Veerle,

Ik denk dat je op mijn blog kwam.
Hartelijk dank.
Veerle, je hebt een vlotte pen,
zeer verhalend,
aangenaam om lezen...
ik kom hier zeker nog terug.

Vriendelijke groet,
ria

Nadia Norden zei

Dag schone Veerle,
Dank je wel voor je lieve reactie.
Ik heb me bij jou ingeschreven als volgster van je blog, en zal me zeker verheugen als je dat ook met de mijne wilt doen (helemaal onderaan de pagina), zo kunnen we vlot uitwisselen.
Veel liefs,
Nadia xxx

Anoniem zei

Bedankt voor een interessante blog